انقلاب اسلامی ایران حرکتی هست که در عرصه های مختلف انقلابی را به راه انداخت و این انقلاب و برون رفت از حالتی به حالت دیگر ناشی از فکر و ایدئو لوژی حاکم بر این انقلاب بود که برای تمام عرصه ها جواب در خوری داشت و دارد. بعد از سی و چهارسال از انقلاب شاهد آن هستیم هنوز انقلاب به برخی از عرصه ها نرسیده که شاهد ورود آن عرصه ها به مختصات انقلابی خودش باشد شاید بتوان جواب داشتن ،ایده داشتن یا مدل داشتن انقلاب برای عرصه های مختلف را به تعابیر امروزی سبک زندگی نامید این مدل انقلاب اسلامی در بسیاری از عرصه ها بسیار روشن و در برخی از عرصه ها لازم به کشف و استخراج است.مناسبات اجتماعی و سیاسی از جمله مسائلی است که انقلاب اسلامی رویکردی خارج از آنچه برای همه ما عرف و عادی جلوه می کند دارد به طور مثال در حکومت اسلامی چه لزومی دارد مسئولی راننده شخصی داشته باشد و هزینه ای و راننده ای صرف آن شود البته چنین مقوله ای در برخی سطوح کاملا توجیح پذیر و البته منطقی خواهد بود اما در سطوح پایین هیچ نیازی نیست که مقامات استانی ،شهرستانی ،دانشگاهی با چنین تشریقات بی موردی رفت و آمد داشته باشند مثلا چه لزومی دارد رئیس دانشگاه برخی رفت و آمدش را با خودرو دانشگاه هزینه ی بیت المال انجام دهد  . مگر نه اینکه در نظام اسلامی تفاوتی بین رئیس و مرئوس نیست، جز اینکه برای رئیس مسئولتی سنگین تر است . با کدام استدلال است که می توان گفت "رئیس می تواند امتیازات ویژه در صرف بیت المال داشته باشد؟" ...

پر واضح است  انتظار مردم و دانشجویان انقلابی این است که مسئولین با وجه مذهبی این چنین مناسبات به غلط عرف شده ای را در هم شکنند  و تسلیم این چنین سازوکارهای موجود نباشند...